Падрыхтоўка да свята стала для дзяцей цікавай вандроўкай у мінулае. Яны не проста вучылі словы роляў – яны адкрывалі для сябе свет старажытных традыцый. Кожная рэпетыцыя была поўнай адкрыццяў: як хадзіць, трымаць прадметы, як гаварыць гэтым асаблівым, музычным казачным голасам.

І вось настаў дзень прэм’еры. Пад традыцыйныя напевы на сцэну выйшлі смелыя артысты. У зале пачуўся жывы беларускі сказ, зазвінелі дзіцячыя галаскі, адчулася прыемнае хваляванне. Малыя акцёры, апранутыя ў стылізаваныя касцюмы, са шчырасцю і запалам перадавалі ўсе павароты сюжэту.

Для гледачоў – бацькоў, дзядуль і бабуль – гэта быў момант гонару і ўзрастання. Бачыць, як іх дзеці з такой павагай і цікавасцю адносяцца да роднай культуры, – бескаштоўна. А для саміх юных артыстаў гэта свята стала больш чым выступленнем. Яны не толькі пазналі новыя гісторыі, але і адчулі сябе часткай вялікай спадчыны, пераемнікамі традыцый, якія жывуць у казках, песнях і вобразнай мове.

Такія мерапрыемствы – гэта жывы мост паміж пакаленнямі. Яны дапамагаюць захаваць нацыянальную памяць, выхоўваюць павагу да сваіх каранёў і даюць кожнаму дзіцяці магчымасць адчуць сябе сапраўдным творцам – творцам, які ажыўляе гісторыю і дае ёй новую, дзіцячую, жыццё.